No cóż ,mieszkam 37km od Łodzi ,a  więc  trochę daleko  od  Ciebie.
to  miło  że  dałeś znać  o  sobie  .masz ciekawą  stronę i  technikę
malarską...ja  niestety  nie  jestem  wykształconym  plastykiem.ale  cały
chłonę sztuk  wszelakich  wspaniałości i  wypuszczam  z siebie  esencję
tego  co  we  mnie zostaje.zawsze  jest  to  tylko  moje.uwielbiam  tworzyć
meble,  których nie  ma  nigdzie  na  ''świecie"....pozdrawiam.!!!!

| ręcznie  robione krzesła  o  niepowtarzalnych wzorach to pasja  która
mnie
| zajmuje  bez  reszty.chciałbym  podzielić sie  z kimś  moją  twórczością
z
| poza  kręgu   moich  znajomych, którzy  owszem  podziwiają  ale mogą
byc
| tendencyjni.czy ktoś  uprawia  podobne  do  mojego  hobby?
| napiszcie  proszę.narazie  nie  zamieszczam  zdięć,ale to nie
wykluczone.
| może nawiążemy  jakąś współpracę...?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~

Cześć,
ciekawe hobby.
jesteś może z Warszawy?

pawel
www.nocun.pl

| Co do formy grafcznej. Tu trzeba się skupić, a najlepiej oddać sprawę w
| dobre ręce.

Tu akurat Kowalski wie, że pomimo swych niewątpliwych zdolności i
wrażliwości plastycznej lepiej jest zaufać komuś z zewnątrz,
nieobarczonemu
pewnymi... Przyzwyczajeniami? Aczkolwiek uważa też, że kawałek siebie
należy
włożyć w projekt choćby po to, aby uniknąć sztuczności czy niedopasowania
kreowanego wizerunku do smętnej rzeczywistości.

Kowalski akurat wie, jednak nie wszyscy nazywają się Kowalski. Bywa, że
"bizmesmem" potrzebujący wizytówki na "wczoraj" także doskonale wie jak ona
winna wygladać, ba komunikuje ową wiedzę wszem i wobec, że: .. panie tą
firmę ja postawiłem 10 lat temu zaczynając od biurka i dwu krzeseł ... a
dzisiaj, proszę popatrzeć! I nie będzie mnie nikt uczył jak ma wygladać
wizytówka, bo niejedną w życiu widziałem.

Co do wkładania "siebie" do dzieła sztuki wizytówkowej lepiej po prostu
wytłumaczyć czego się oczekuje i sprawdzić czy człowiek któremu się to
komunikuje pojął o co chodzi.  I tyle.  Pozdrawiam.

 Dobre to jest, miesne w szczegółach, inteligentne w porównaniach,
 bezczelnie śmiało korzystające z języka.

To wszystko (no może oprócz tej "mięsności") to wyczynia Kajubowa. Ta to
język tak wykręca, że pudle powstają, żyrafy, krzesła, kwiatki. Ech! I
przyjemnie się czyta. Taka dygresja mała.

 Ba, chyba lepsze od Żwikiewicza "Delirium w Tharsys", tylko Zwikiewicz

 stylu jest trudniejsze niż niemożliwe a tu tylko kilka zdań.

Aż się boję, żeby nie sprowokować kolejnej dyskusji o Pisarzu i Sztuce,
ale... Na czym polega cymeśność stylu, który uniemożliwia opowiedzenie
historii?

Pamiętam, kiedyś na jednym spotkaniu poetów przeczytałem wiersz, który
miał dla mnie też tylko jedno dno. Ale oni zaczęli mi wmawiać, że ten
wiersz
to jest zupełnie o czymś innym,
a ja na to, że nie bo ja chciałem w nim wyrazić ...i wtedy ktoś mi
przerwał
i ze szczerym uśmiechem powiedział:
- A my to mamy w dupie to co chciałeś wyrazić.
Pierwszy odruch na szczęście nie zrealizowany to oderwanie się od krzesła
i
wyjście, ale w tej samej sekundzie zdałem sobie sprawę,
że właśnie tak jest, że trzeba się z tym zgodzić.
Czytelnik szuka w wierszu własnych wrażeń, a nie autora, tu linie
papilarne
naszych osobowości nigdy się do końca nie zgodzą, co daje możliwość
bardzo indywidualnego odbioru sztuki.
- Rzeczywiście - spokojnie odpowiedziałem i wszyscy kiwnęli głowami.

uśmiechnęłam się na widok ostatniego zdania, fajnie się skomponowało :)

Pozdrawiam
Krysia

Jako przykład silniejszego unerwienia krzesła od człowieka

 ludzi bolec ale nigdy na odwrót:

        Krzesła

        We wte i w tamte szurały krzesła
        drewniane nogi drewniane nogi
        - więcej niż cztery na jedną sztukę
        nosiły tych co uszli z wojny.

Wracając Ije do naszego wiersza o doktorze Popularnym i krześle -
jak widać krzesło może niekiedy boleć, jeśli
dopełnić je fizycznie tym samym materiałem z którego je stworzono.
Tymczasem, jeśli zerwiemy z niego tapicerkę, czy porysujemy
jego poręcz - krzesło nic nie odczuje. Uszkadzając je wypaczymy
zamysł konstruktora bo samemu przedmiotowi nic się nie stanie.
Podobnie jest ze wszystkim co nas otacza a właściwie
co my otaczamy -
opieką, wzrokiem, umysłem jakkolwiek by to nazwać.

Pozdrawiam,
marco

Raz, gdy bylem jeszcze maly,
mialem rower, zardzewialy
dzwonek jego, choc dzwiek czysty,
do dzis sie po nocach sni.

Dzis juz jestemn duzy,
i nie mam roweru,
tylko czasem, gdy jest szaro,
w uszach dzwoni cos.

m.

zawsze zwroty kiedy byłem mały, przypominają mi Grabowskich w Sztuce na (chyba)
Trzech Aktorów

Peszek wtedy mówi ( stojąc na krześle )

kiedy byłem bardzo mały
obie ręce mi śmierdziały
dzisiaj kończy się ma męka
śmierdzi tylko jedna ręka

czy to był Peszek, nie pamiętam... dziura:-)

Pozdrawiam

ELMO:-))

ellu bi-s

Kasiakam

| krzesło jest twarde wąskie
| z wysokim oparciem
| siedzę wyprostowana tak
| by kręgosłup przylegał do niego
| mocno
| i głowa w jednej linii
| żeby nie bolało

Zapomniałam dodać: wiersz bardzo mnie poruszył - oczywiście w tym "moim"
odczytaniu, ale nie sądzę, żeby było tylko moje.

I jeszcze jedno, niezbyt szczęśliwie się tu wyraziłam:

A mimo to - choć wiadomo, że to efekt zewnętrznych kleszczy -

choć wiadomo, że to - ta sztywna pozycja - to _także_ efekt zewnętrznych
kleszczy...

widać w tej pozycji niezłomność, dumę, cały niezwykły charakter Fridy,
która jak mało kto wymieniła ból na sztukę.

e.

Nauczylem sie praktycznej zasady (nie wiem, czy slusznej).
Ilosc -- to co niepoliczalne -- np. duze ilosci sniegu.
Liczba -- dla tego co policzalne -- np. liczba samochodow w naszym kraju,
nadal
wzrasta.
Dlatego "liczba sniegu" by mnie razila -- w koncu nikt nie liczy sniezynek.

Ilość krzeseł, to źle?
Dla mnie liczba jest pojęciem abstrakcyjnym, może istnieć sama w sobie, np.
5 albo pi.
Ilość oznacza miarę czegoś konkretnego, można, ale nie trzeba wyrażać jej
liczbą całkowitą lub nie, np.:
- ilość sniegu - dużo
- ilość kartofli (ziemniaków, pyr, czy czego tam sobie grupa hum.polszczyzna
życzy) - 5.321 kg (5,3 kg na starej, francuskiej wadze)
- ilość krzeseł - 5 , bez miana

Słowo liczba łączymy tylko z ilością tego co policzalne:
liczba ziemniaków (krzeseł) - 5 (sztuk),
liczba kilogramów ziemniaków - brzmi nieładnie, lepiej powiedzieć, że ilość
ziemniaków w kilogramach wyraża się liczbą pięć i trzy dziesiąte
 dopuszczalne jedynie na wykładzie z ziemniakologii)
liczba śniegu - jak zauważył kolega, wygląda bardzo nieładnie.

Przemyślenia moje, wykonane w tej chwili, nie weryfikowane.
Ryszard Cichy
------------------------------------------------------
"Zrozumiec rekurencje moze tylko ten kto rozumie rekurencje"
------------------------------------------------------

    Według mnie artystą jest ten, kto tworzy sztukę
(nie chodzi mi o takich, co robią 1000 sztuk
gwoździ :-). A co to jest sztuka? To już inne
pytanie... :)

A sztuka uzytkowa? Mozesz zbic sobie krzeslo z listewek i uwazac je za
szkaradne, doceniajac tylko jedna jego ceche - funkcjonalnosc. Na
pytanie: czy to dzielo sztuki? odpowiesz ze nie ...
Ale nagle przyjdzie jakis nawiedzony profesor z Akademii Sztuki i
podnieci sie poteznie na widok tego krzesla, milioner kupi je za mln
baksow i znajdzie sie ono w jego kolekcji dziel sztuki. Kradziez tego
krzesla i wywoz z kraju to wydarzenia dnia w Polsce !

Twoj przyklad z gwozdziami jest troche sluszny - jezeli chodzi o liczbe
- 1000 to za duzo bo leci pewnie z jakiejs sztampy, ale kto
zaprojektowal pierwszy gwozdz ten jest autorem dziela sztuki - mozesz
ten design wysmiac, lekcewazyc, ale pamietaj, ze w tym samym czasie ktos
Panem Tadeuszem wyciera sobie ..... i wasze racje sa rownowazne.

On 2006-03-17 22:49:06 +0100, "Marek Dzwonnik"

| Poszukuję MC14489, w celu kupna, 2 sztuki.

W celu sprzedaży figurują takowe w ofercie toruńskiego Systemu:
http://www.elementy.pl/
Niestety nie wiem na kiedy, za ile i dlaczego tak drogo.

http://www.radiohobby.com.pl/cgi-bin/page.pl
- uwaga, cena z bliska górnej granicy strefy skondensowanego absurdu

:) tu masz rację, jak zobaczyłem cenę - o mało nie spadłem z krzesła ;)

W każdym razie dzięki za zainteresowanie moim problemem, i za linki do
sklepów :)
Udało mi się wydobyć jeszcze dwie sztuki od człowieka, od którego
kupowałem poprzednio płytki wyświetlaczy z demontażu.

Moim zdaniem nie da się tego obliczyć.
Ta temperatura zależy od tysiąca czynników,
z których połowa jest średnio okreslona.

Pewnie się da, tylko na co komu taka dokładność?
Przypomina mi się pewne zadanie na ćwiczeniach z metrologii:
Przesunąć krzesło po podłodze.
Do wyznaczenia przesunięcia użyć termometru.
Tak też można - sztuka dla sztuki.

Krzysztof

"Piotr Pitucha" <
| Jest jeszcze jedno ale co do zasilacza tego typu, po przebiciu
kondensatora m
amy niezbyt miłą sytuację  na jego wyjściu,
| aczkolwiek rozwiązania takie nagminnie kiedyś stosowano w byłym ZSRR to
zawsz
e to rozwiązanie kojarzyło mi się z krzesłem
| elektrycznym.

Dlatego dziwię się, że na układach nie ma szeregowo bezpiecznika,
który się momentalnie przepaliłby w czasie awarii kondensatora...
No ale może wykorzystują opornik lub diodę w roli bezpiecznika :-)

W radziecką ładowarkę do 9V akumulatorków można było wsadzić paluch do styków.
Ostatnio widuję na bazarach białe chińskie latarki, z dwoma żarówkami i
łamanym reflektorkiem.
Z boku ma miniaturowe gniazdko podłączone prosto do akumulatora - chyba może
kopnąć.
Zasilacze beztransformatorowe z szeregowym kondensatorem stosowane są chyba
we wszystkich elektronicznych timerach, wtykanych do gniazda.
Bezpiecznikiem na okazję przebicia kondensatora jest ten szeregowy rezystorek.
Naprawiałem kilka sztuk - typowe jest uszkodzenie diody zenera - zawsze "na
zwarcie" (nową trzeba dać 1-2W zamiast 0.25-0.5W - wytrzyma 100lat), więc
scalaczek i reszta przeżywały a oporniczek nie musiał odpalić.
Wmak

Witam

ta babcia się wepchneła [bo była na 9.30] [ i jeszcze mi beszczelnie
chrzaniła, że wcale nie byłem o 9.15 tylko o 9.20, ale przecież starej babci
bić przy świadkach nie będę]

To ciekawe, że stare babcie (i dziadkowie) do perfekcji opanowują sztukę
wpychania się przed kogoś, chociaż wcale im się nie spieszy (w przeciwieństwie
do człowieka, który zwolnił się z pracy na godzinę).
Czekałem kiedyś w przychodni. Przede mną kilka osób. Po kwadransie przyszła
babcia, zapytała, kto ostatni. Powiedziałem, że ja. Babcia była całkiem miła,
nawet chwilę rozmawialiśmy. Gdy osoba przede mną weszła, babcia wstała i zaczęła
oglądać gablotkę obok drzwi do gabinetu.
Gdy drzwi się otworzyły wstałem, żeby wejść. Babcia mnie uprzedziła wykonując
wślizg między wychodzącego pacjenta i framugę zatrzaskując mi drzwi przed nosem
... Oszczędziła pięć minut, żeby wieczorem i tak bujać się w fotelu trzy
godziny. Co miałem zrobić? Wejść do środka, wywlec ją i posadzić na krześle?
To nie był jedyny raz podobnego zachowania u starszych ludzi, wydawałoby się
całkiem kulturalnych. Czy to socjalizm tak ich zeszmacił? Tak dobrze
przystosowali się do tamtych warunków, że nie są w stanie przestać?

pozdrawiam, Flasher

-------------------------------

http://polbox.com/f/flasher
Strona dla ludzi myslacych
Updated 01/01/27
-------------------------------

| 2. Brak modernizacji kolejki w kierunku krzesła 4-osobowego

Przecież tam już w tej chwili nie da się jeździć, takie tłumy...
Ech, zyga... Wywieźć na górę to każdy jeden potrafi. A dać bezpieczną[1] i
ciekawą trasę na dół? To jest sztuka!

To co, chcesz się zmierzyć?
Kup sobie kolcowaną albo zrób i sruuu.

zyga

Rozmawiałem ostatnio z mechanikiem i zaczał on cos mowic ze jakies 3 sztuki

tych lokomotyw wyciegneli z kszaków i chca oddac do naprawy ogolnie to oni
nie lubia tej seri okreslajac ja jako kurestwo ponoc zamiast fotela jest
tam
drewniane krzesło

No to pewnie czechy: 18, 23 i ?

Pzdr,
Maciej Lis
<Mattijah

Rozmawiałem ostatnio z mechanikiem i zaczał on cos mowic ze jakies 3
sztuki

tych lokomotyw wyciegneli z kszaków i chca oddac do naprawy ogolnie to oni
nie lubia tej seri okreslajac ja jako kurestwo ponoc zamiast fotela jest
tam
drewniane krzesło

No to mogą wstawić i na tym ta przeróbka by polegała

dużo technik wziętcy żywcew z Aikido, zarówno numer z trzymaniem przez
dwie osoby jak i duzo dźwigni i konkretne techniki, polecam treningi
Aikido. Aczkolwiek by stosować to życiu trzeba ćwiczyć przynajmniej 10
lat.

Na pewnym poziomie "wtajemniczenia" wiele technik jest przejmowanych z
innych sztuk walki. AIKIDO nie było w tym zakresie ewenementem. Sądzę, że
ciężko by było dotrzeć do twórcy poszczególnych technik.

Tym, co nowatorskie w było w SAMBO - moim zdaniem - to walka przy pomocy
innych niż tradycyjne bronie białe przedmiotów. Bo o ile obrona przed
karabinkiem z bagnetem niewiele się różni od obrony przez bronią białą
(załóżmy "złotą łopatą" w KUNG-FU) to walki krzesłem, pasem czy saperką
raczej nikt na serio nie trenował.

No i odejście od ubioru sportowego na rzecz munduru z wszelkimi
ograniczeniami, ale i udogodnieniami z tego wynikającymi.

Opisane powyżej pokazy może i były sztuczkami,

nie moze, ale w ksiazce Sztuki Magiczne zostalo opisane jak podnosic
czleka na krzesle na palcach, jeden palec pod brode.

ale faktem jest, że

przeciętny człowiek wykorzystuje zaledwie 10% swojego mózgu.

O swoim mozgu piszesz ?

Ja wykorzystuje 99%

urodzil taki oto txt:

| Widzielem cos podobnego w ksiazce o biotronice (albo jakiejs innej tronice
| .. nie pamietam) cztery osoby mialy podniec krzeslo z piata na palcach
| wskazujacych - pierwsza probva nie wychodzila , przez chwile intensywnie sie
| skupiali na zadaniu probowali jeszcze raz i podnosili. Bylo to wytlumaczone
| w ten sposob ze kiedy intensywniu mysleli o takim wysilku w ich organizmach
| podnosil sie poziom adrenaliny - sila rosla i gotowe.
Bzdura.
Te sztuczke opisano w ksiazce Sztuki Magiczne.
Mozna ja dowolnie czesto demonstrowac , jak i setki innych.
Sam to robilem w szkole.

Juz jestes w szkole, Expert? To teraz przedszkole sie konczy w wieku 4
lat??? Czy moze Cie z niego wyrzucili za notoryczne bredzenie?

Jak jestes taki pewny, to sam sprubuj pociac i opowiedz o swoich przezyciach.

Jakie przezycia.
Bierzesz duze nozyce krawieckie, szklo 2 mm okienne.
Wkladasz szklo do miski z woda i zanurzasz rece i tniesz pod woda co
chcesz.
Jak dojdziesz do wprawy do mozesz wycinac kwiatki.
Proste , latwe.

Tak jak to podnoszenie delikwenta na krzesle na palcach.

Kupcie ksiazke Sztuki Magiczne. Tam opisano z 500 takich sztuczek
magicznych, z kartami, z przedmiotami itd.
Jacek

Hej.
Na pewno Kaczorowski jest jednym z najbardziej znanych hipnotyzerów, ale to
dlatego, że złapał kontakt z telewizją. To, czy jest najlepszy jest kwestią
sporną. Osobiście sądzę, że pokazuje techniki zbyt śmiałe dla klasycznego widza
i przez to przyczynia się do strachu przed hipnozą - ale za to widownia nie
nudzi się. Jasne że potrafi posłużyć się hipnozą werbalną i energetyczną, ale
to nie sprawia, że jest dobrym terapeutą. Hipnoza estradowa jest tylko małym
kawałeczkiem tego, co naprawdę w sobie hipnoza kryje. To najciekawsze jest
niewidoczne na estradzie - są to uzdrowienia, zmiana podejścia do życia,
rozwiązywanie problemów. Nie jest sztuką zmienić człowieka w deskę i położyć go
na dwóch krzesłach, tylko sprawić, by stał się szczęśliwszy, a jego świat
lepszy.

Pozdrawiam.
Piotr
[hipnoterapeuta]

Pan Kaczorowski to chyba jeden z najlepszych polskich hipnotyzerów. Polecam
też przeczytać książkę tą o której wspominał Trojanowski.

--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl

| To, to widza i slysza shizofrenicy, nie jest widzialne
| ani slyszalne dla nikogo innego.

Zatem wieksza czesc artystow to schizofrenicy. Ja zawsze powtarzam, ze
schizofrenia nie jest choroba, a kontrolowana i dobrze wykorzystana
moze stac sie darem.

Nie mowie - nie.
Ale o zwarciach i szumach w glowach shizofrenikow, ktore potrafia
oni przeksztalcic ( czasami ) w dziela sztuki, wiemy(?), ze istnieja
tylko w ich glowach, i wiemy (?) ze nie pochodza z zewnatrz.

| Stad prosty wniosek - ich widzenia i slyszenia powstaja
| wylacznie w ich mozgach, a nie sa zjawiskiem obiektywnym.
Wniosek: ich widzenia i slyszenia swiadcza o szerszej percepcji badz
rozwinieciu tzw. " percepcji pozazmyslowej"

A jakaz to przewage z punktu widzenia technologicznego czy jakiegos
innego ma papka wodno-neuronowa ( mozg ) nad krzemowo-miedziana
( mikroprocesor ) ?

Czemu moj komputer nie ma percepcji pozazmyslowej ?
Albo moje drewniane krzeslo ?

cul
pluton

Smutek króla

Gdzie są tancerki o stopach nieobutych muzycy grający
na bębenkach i na sitarze z którego zręczne palce wydobyły
złotą jesień listków zlatujących z drzewa pośród oswojonej
błękitnej materii gwaszu

Gdzieś dalej niż przestrzenie ze stali i pleksiglasu gdzieś w
komnatach pośród dworskich zabaw infantek w pokojach
księcia Asturii tam gdzie służki stoły i krzesła lecz nie tu

Panie Henri Matiss urodził się pan w roku otwarcia kanału
sueskiego i ma wyborny smak ta sztuka nowoczesna
pogłębia i poszerza horyzonty a tu już jestem przy końcu

Niewiele odzewu a królestwo moje jest tylko schizofrenią
endogenną wynik urojeń że ludziom będzie tu po drodze by
przyjść do kuternogi który nie może chodzić by jego obraz
od niego kupić

Może i masz racje
w końcu :gusta i gusta
IMHO  "F and Sh" to zły spektakl bo:
- poetyka TRAINSPOTTING szokowała cztery lata temu (a może tylko mnie już to
nie szokuje.....)
- utrzymać rolę przez bite trzy godziny spektaklu to ciężkie zadanie jak
również umiejętność rozłożenia tempa i akcentów a to w tej sztuce jest chyba
dziełem przypadku.
- realia znikąd bo nie wiadomo :szkockie to warunki, polskie czy eskimoskie.
- aktorstwo. Ile czasu można pociągnąć na dwuch środkach ekspresji -
spazmach i zdenerwowaniu - Marysia Seweryn
- spektakl jest z taką emfazą określany jako "dla dorosłych"? Czy to z
powodu pseudokopulowania dwóch aktorów i nagich piersiątek Marysi? Ta nagość
powoduje zażenowanie zarówno u aktorki jak i u widzów, M.S udaje, że się
przełamuje wstyd a widzowie udają, że tego nie widzą. A ciąć po tych scenach
bo niczego do sztuki nie wnoszą - sensacja dla sensacji. Kiepska to sztuka
gdy głównym argumentem aby ją obejrzeć jest niewielki biust aktorki. Ten to
ja sobie mogę w telewizji pooglądać w "Kolejności uczuć. Tak naprawdę
interesujący jest aktor grający miejscowego gangstera, w nim jest potencjał,
który w niektórych momentach daje upust i oglądamy TEATR.
- zmusza do kręcenia się na krześle przez prawie trzy godziny.

Ja choć z prowincji swoje zdanie mam. Chętnie je porównam z entuzjastą
"SHOPPING AND FUCKING"

Grendel

"...nie wierz nigdy nagiej kobiecie...."  (co tyczy się również wspomnianej
powyżej)

| Podobno plastyk ma stać sie przewodnikiem poprzez domieszanie
| pewnych polimerów ????!

OT: No proszę - plastyk przewodnikiem ! Chyba po muzeum sztuki :))))
FuT: pl.rec.najlepsze :

Raczej  na krzesle elektrycznym!

Zbyszek

Zrobcie sobie tak jak ja czyli wyprofilowane blat w wcieciem na korpus
idealne sie tak siedzi i rece obie sa oparte ladnie o blat.

Mialem kiedys takie, teraz mam zwykle prostokatne o glebokosci ~70 cm i
tez jest dobrze.

A z krzesel polecam takie, gdzie niezaleznie odchyla sie oparcie i
siedzisko. Kubelki lepiej sie sprawdzaja jako zestaw wypoczynkowy, niz
krzeslo do pracy. W tyrce mam Vitre i sa calkiem znosne, choc nie jak
na taka kase (cos kolo 1,5k zl sztuka), nie grzesza trwaloscia - w
kilku juz sie urwalo badz zepsulo to i owo.

W żadnym razie nie wykluczam intuicji z procesu projektowania. Pomysł -
kreatywność grafika - jest zagadnieniem tak oczywistym, że nie poruszałem
tego tematu; uważam go po prostu za rzecz tak niezbędną projektantowi, jak
woda rybie. Grafik bez oryginalnych pomysłów jest dla mnie co najwyżej
rzemieślnikiem czy technikiem, powielającym wypracowane wzory.
Dla mnie daleko ważniejsze jest wrażenie, jakie projekt robi na
grupie docelowej, a nie na samym jego twórcy  - w końcu jest to dziedzina
sztuki użytkowej. Z nieco innej beczki - wyobraź sobie projektanta, który
zaprojektuje krzesło; mebel bardzo mu się podoba, jednak każdy, kto na nim
usiądzie, twierdzi że, hmm... uwiera go w pewną część ciała.

Nie musze sobie projektanta wyobrazac, poniewaz sama nim jestem... Przez
piec lat bylo sie pracowniach mebla, totez co nieco na temat ergonomii
wiem...

Naturalnie, ze istotny jest kazdy aspekt tworzenia. Cale szczescie
jednak, nie ma w tym procesie obowiazku stosowania sie do definicji...
Gdyby nie to, chrzakalibysmy sobie przy ognisku, podgryzajac sarni
udziec i ostrzac krzemienne wlocznie. W porywach ewentualnie lazilibysmy
po jaskiniach bazgrajac weglem scenki z ostatniego polowania, a polemike
dotyczaca wielkosci obrazka rozwiazywalibysmy za pomoca maczugi. :)

Tak czy inaczej nie zmienia to mojego zdania o tym, ze literki na
stronie, od ktorej zaczal sie ten watek, sa za duze. :)

EOT

---
Monika Mężyńska
http://emem.pl/
http://emem.pl/kasiabujakiewicz
http://pyrypy.poznan4u.com.pl/pyrypy.php?state=showuser&userid=241641
---

Odpowiednie komentarze są wystawiane. To
http://www.allegro.pl/show_user.php?uid=4162776 jedna z tych sprzedających.
Dodatkowo ta pani sprzedawała podróbki. Dziwią mnie natomiast komentarze
pozytywne wystawione dla tej pani. Są wręcz entuzjastyczne. Tak jakby
pochodziły od jej dobrych znajomych.

A to zjawisko chętnie Ci wyjaśnię ;-
Jeśli taki sprzęcik kupuje osoba, która się na tym kompletnie nie zna
(np. ktoś taki jak ja), kupuje tanio, przesyłkę dostaje szybko, pen
wsadzony w komputer jakoś działa (można coś zapisać i to coś odczytać) -
to nawet nie pomyśli jak się zachowa przy wgraniu całych 8GB i wystawia
entuzjastycznego pozytywa że wszystko ok. I niekoniecznie musi to być
dobry znajomy takiego sprzedawcy.

Na tej samej zasadzie działają sprzedawcy podróbek perfum - mają
potworne ilości pozytywów od osób, które - no cóż - po prostu się nie
znają na towarze.

BTW - zachciało mi się pena. Ponieważ od jakiegoś czasu odczuwam coś w
rodzaju wstrętu do serwisu (nie ukrywam, że podróbki oraz dopłaty za
ilość sztuk i max dwie w przesyłce mają spory udział w powstaniu tego
wstrętu), zwlokłam cztery litery z krzesła i pofatygowałam się 200
metrów do EuroAGD, gdzie za całe 35 złotych kupiłam śliczne 2GB
Sandiska.
Znacznie bliżej niż na pocztę i nie musiałam czekać nawet dwóch dni na
przesyłkę ;)

Moze tak w najblizszy poniedzialek, wtorek, srode lub czwartek w
gospodzie BACA.

Zima wrocila na WLASCIWE TORY. Sniegu mamy pod dostatkiem, drogi
(zelazne) przejezdne, dojazd/powrot prosty. Bachory wracaja do szkol,
wiec od Niedzieli w Zakopanem zrobi sie spokoj. Przyjmujac, ze to juz
ostatnia taka piekna, narciarska zima w tym stuleciu trudno usiedzeic w
pracy.
Miejsc w DW Kolejarz jest duzo, tloku brak, warunki dobre. Wszelkie
watpliwosci wyjasnie osobiscie: +48501501043.

  ceny:
Bilety kolejowe:
    tanie (przeciez do kazdego doplacam z wlasnej pensji :)
Miejscówka do Zakopanego
    6.-
Miejscówka na Kasprowy
    7.-
    (jak ktos jeszcze nie jest kolejarzem,  jego zona lub
    dzieckiem to musi miec tez bilet)
Zwkwaterowanie w Zakopanem:
    30.- (z kolacja i oplata klimatyczna)
    15.- (przecietne kwatery prywatne)
Bilet na krzeslo (Goryczkowa i Gasienicowa - potrzeba 7 do 15 sztuk
dziennie)
    5.-
Autobus do Kuznic
    1.50
Basen i sauna w COS
    4.00 + 7.00
Inne atrakcje (Morskie Oko, wyzerka, uzywki, etc..)
    ok 120.- (nie mniej niz 50.-)

Piekne przedstawicielki plci przeciwnej moga, jak zawsze, liczyc na
pewne znizki.

Pozdrawiam Pablo de'Sniegovia

No i odniosly skutek moje apele o robienie napisow
antyklerykalnych na murach. Do wyszukania "graffiti
antyklerykalne" przez www.google.com - a to dopiero poczatek !

Rewelka ! teraz powinienes pójśc odważnie dalej, opublikowac
zdjęcia swoich napisów robionych palcem na dzrwiach, w okolicznych
dworcowych toaletach. To powinno wstrząsnąć tym otumanionym narodem.
Być tradycyjna iskierką czyniaca zarzewie w przytepiałych umysłach.
Też ostatecznym bodźcem, do zerwania okowów zniewolenia religijnego,
nowa rewolicja kulturalną, a może nawet nowy kerunek sztuki ??
Z napięciem oczekuję na oficjalne otwarcie galerii...

BTW: ... ale może uciesze Twoje serce informacją, że pod wpływem
nagłego szoku spowodowanego użyciu kilkudziesięciu Volt, kazałem
se wydziargać antyklerykalny napis na na własnym kawałku ciała !
Jest to " Czarni ręce precz !!! " Zostało troche wolnego miejsca,
więc kazałem dodziargać stare, szacowne, rastamańskie powitanie:
"Welcome to Jamaica ! Have for You a nice day ! "
(chociaz ten wykrzyknik to już troche pobolewał, ale sprawne ręce
tatuatorki i dmuchanie - załagodziły ten ból tworzenia... )
W końcu cialo to świątynia duszy, więc taki napis to jak sądzę,
dokładnie to, o co apelujesz, czyli profanowanie świątyń.
Podeślę Ci zdjęcie w dobrym formacie, żebyś mógł dać to sobie
na biurko i codziennie cieszyc oczy.

A jeszcze dodam ze freemen jest przeciwny aborcji, dokladnie

jego poglady na to sa takie same jak poglady Holy See, ktore
znamy.

Widzę, że usiłujesz tchnąć nowe, awangardowe treści w "skostniały
humanizm", wtłaczając w tę przyciasną formę znane i tradycyjne treści:
"Zabił, czy zabili go, ale uwaga, jest zamieszany w zbrodnię !!"
Ma to swoje zalety, bo pojęcie "humanista " zaczyna nabierac
wreszcie jakichś zywych, jaskrawych kolorków, niesie nowe,
niespodziewane zabawne treści, znaczenia, podteksty.
Chociaż nie do końca wiem, dlaczego ze swojego ulubionego, choć
już trochę nieświeżego filozofa, najbardziej preferujesz redukcjonizm.

Zreszta mozna go zapytac, moze sie przyzna, bo jak
zaatakowany to zaczyna krecic.

Dżizzz ! Pytajcie, a będzie wam dane ??
Bracie Poncjuszu, czy już idą po mnie ???
Jak mnie posadzisz na hiszpańskie krzesło, uściskasz garotą,
to przyznam sie do wszystkiego !
błeee Ech te tradycje humanistycznej inkwizycji
- a w "bardziej strawnym języku":
 Mruczek, pojebało Cię kompletnie i do imentu ???

FreeMen

Witam!
jeśli ktoś byłby zainteresowany moją twórczością to proszę o, kontakt.
zapraszam serdecznie do odwiedzenia mojej strony internetowej.
www.albi.xt.pl.
za wszelkie uwagi będę zobowiązany.
z poważaniem   Akadiusz Małecki

----- Original Message -----

Sent: Monday, June 28, 2004 10:53 PM
Subject: # jestem cała w twoich rękach

Silny zapach naszej skóry
zapomniane wszystkie słowa
pod powieką światła wióry
i tak miodnie ciąży głowa.
Zachwyceni, niby święta
- jestem cała w twoich rękach.

W tym fragmencie pojawił się bezsens - źle usłyszałem, źle zapisałem (a
właściwą treść pamiętam z któregoś poprzedniego oglądania filmu, co zresztą
było w pierwszym okresie moich regularnych podróży do Wrocławia, chyba
zimowa sesja pierwszego roku studiów UWr trzy lata temu... wtajemniczeni
wiedzą, że akcja filmu dzieje się właśnie we Wrocławiu).

Linijka

Zachwyceni, niby święta

powinna brzmieć
W zachwyceniu, niby święta

- czyli: jestem w takiej ekstazie, w takim uniesieniu (określanym
technicznie w teologii ascetyczno-mistycznej terminem "zachwycenie"), jakie
można porównać z przeżyciami wielkich mistyczek. Od "wielkiej" i "małej"
Teresy aż do Faustyny Kowalskiej.

Ach ten Iredyński... Moja koleżanka ze szkoły średniej okazała się jedyną
spadkobierczynią jego spuścizny. Cóż, dla mnie ten autor może zbyt
zharmonizowany, zbyt wywołuje nieprzyjemne stany. Kiedyś - a byłem małym
dzieckiem - mama streściła mi sztukę "Żegnaj Judaszu". Zrozumiałem i
pamiętam, choć potem nie widziałem samodzielnie.

A wracając do wierszopiosenki - gdyby spytać, który fragment podoba mi się
najbardziej, podałbym rozczulający początek:

w kąt ciśnięte nasze buty
i na krześle, na sukienkach

Marek P.

| W DZIECINNYM POKOJU

| W dziecinnym pokoju
| gromady niewidzialnych światów
| wypełniają przestrzeń
| między łóżkiem i biurkiem
| sen miesza się z jawą

| W dziecinnym pokoju
| trzeba pod zielony parasol
| chować się gdy pada deszcz
| ustępować z drogi
| przejeżdżającym regałom

| W dziecinnym pokoju
| ciekawość wypełza z kątów
| pomysły o roześmianych oczach
| oklejają ściany
| tłoczą się w szufladach

| W dziecinnym pokoju
| nakreślone niewprawną ręką
| dobro i zło
| zażarcie walczą ze sobą
| na pogniecionych kartkach

| W dziecinnym sklepiku
| kupisz radość
| za kilka papierowych groszy
| duże troski
| rozmienisz na drobne

| W dziecinnym pokoju
| znajdziesz spontaniczność
| zostawioną przypadkiem
| w ostatniej szkolnej ławce
| klucze zgubione przed tygodniem

| Z dziecinnego pokoju
| krzesła do krainy marzeń
| odjeżdżają z dywanowego toru
| o nieznanej godzinie
| wszystkie miejsca wolne

| Z dziecinnego pokoju
| w mroczny labirynt życia
| wyrusza się bezpiecznie
| z ochronną tarczą
| miłości

Z jakim ciepłem poczytałam. Dzięki.
Nie miałam ani lalki ani dziecinnego pokoju ale dobrze, ze mój syn
juz więcej miał.
A my, sprzedawalismy w ogrodzie  pasztet Mamy  koleżankom za
liscie bzu.;-)
Ale i w tych czasach tyle dzieci nie zna atmosfery swojego
dziecinnego pokoju,;-( a i bez tej ochronnej tarczy wyrusza w
swiat. Tyle depresji...niskiej samooceny;-)
Pozdrawiam Rosa

   Dziękuję Ci, Roso, za miły komentarz. Ja też nie miałam pokoju dziecinnego,
   ale za to mieszkałam z babcią :-). Moje już mają - trochę im pewnie w
   jednym ciasnawo, ale dzięki temu dużo są razem (i muszą się uczyć trudnej
   sztuki negocjacji).
   Pozdrawiam.
   Magda

Najwidoczniej lata ciezkiej zaprawy w okresie socjalizmu, nie pozwalaja
zapomniec o starej zasadzie "kto pierwszy ten lepszy", chociaz ta zasada
odnosi sie glownie do kolejek w sklepach miesnych, jednak niektorzy nadal ja
praktykuja mylac czas i miejsce.
Ja znalezlem sposob na starsze babcie (podkreslam starsze babcie) gdyz nie
zdazylo mi sie jeszcze aby jakis dziadek dokonal tak niemilego aktu wslizgu
do gabinetu lekarskiego. W wiekszosci poradni na drzwiach tkwi nadal napis
"pracownicy sluzby zdorwia obslugiwani sa poza kolejnoscia" - troche
zalatuje przeszloscia (tak wiec nawet sprzataczka pracujaca w poradni jest
tym pracownikiem), jednak widnieje rowniez drugi napis "honorowi dawcy krwi
obslugiwani sa poza kolejnoscia", uwazam ze tym drugnim zdecydowanie nalezy
sie ten przywilej niz tym pierwszym - no ale do rzeczy. Nic prostszego jak
oddac krew w punkcie krwiodastwa ok. 3 razy i otrzymujemy karte krwiodawcy,
i w tym momencie nas rowniez dotyczy ten zaszczytny obyczaj - ahh i
nareszcie babciemaja za swoje :)

ALki

Witam

| ta babcia się wepchneła [bo była na 9.30] [ i jeszcze mi beszczelnie
| chrzaniła, że wcale nie byłem o 9.15 tylko o 9.20, ale przecież starej
babci
| bić przy świadkach nie będę]

To ciekawe, że stare babcie (i dziadkowie) do perfekcji opanowują sztukę
wpychania się przed kogoś, chociaż wcale im się nie spieszy (w
przeciwieństwie
do człowieka, który zwolnił się z pracy na godzinę).
Czekałem kiedyś w przychodni. Przede mną kilka osób. Po kwadransie
przyszła
babcia, zapytała, kto ostatni. Powiedziałem, że ja. Babcia była całkiem
miła,
nawet chwilę rozmawialiśmy. Gdy osoba przede mną weszła, babcia wstała i
zaczęła
oglądać gablotkę obok drzwi do gabinetu.
Gdy drzwi się otworzyły wstałem, żeby wejść. Babcia mnie uprzedziła
wykonując
wślizg między wychodzącego pacjenta i framugę zatrzaskując mi drzwi przed
nosem
... Oszczędziła pięć minut, żeby wieczorem i tak bujać się w fotelu trzy
godziny. Co miałem zrobić? Wejść do środka, wywlec ją i posadzić na
krześle?
To nie był jedyny raz podobnego zachowania u starszych ludzi, wydawałoby
się
całkiem kulturalnych. Czy to socjalizm tak ich zeszmacił? Tak dobrze
przystosowali się do tamtych warunków, że nie są w stanie przestać?

pozdrawiam, Flasher

-------------------------------

http://polbox.com/f/flasher
Strona dla ludzi myslacych
Updated 01/01/27
-------------------------------

--
Moja poczta jest zawsze ze mną - e-mail przez WWW - http://rubikon.pl

| piszę pracę dyplomową pt. "LENISTWO A SZTUKA"
| jeśli znacie jakieś ciakawe książki lub materiały
| to dajcie znać

| dzięki z górki :)

NTG.

I TU POMYŁKA, bo sprawa jest grubsza niż się wydaje

1) "Teoria klasy próżniaczej" filozofa i socjologa Thorsteina Veblena
2) "Bunt mas i in. pisma" Ortega y Gasset'a
3) "Colas Breugnon" Romaina Rollanda
4) "Pochwała lenistwa" Poula Lafargue

będę również wykonywała prace praktyczną w postaci:
INSTALACJA I OBRAZ
czerwona skrzynia otoczona czerwonym futrem - symbol macierzy i bezpiecznego
umierania w egzystencji
papierowe, niewygodne w konstrukcji krzesło - który jest symbolem czystej
sztuki, pozbawionej praktyczności, coś czym możemy sie delektować a nie
konsumować
obraz anioła (cechy twarzy pół-kobiece, pół-meskie) jako wyrzut
sumienia -krzyczący o neutralność seksualną, konsumpcyjną, ....

TEORIA
Lenistwo jest zjawiskiem ściśle związany z klasą próżniaczą, która
wytworzyła się już w czasie kamienia łupanego. Wynikła oan z różnich
anantomicznych i psychicznych między mężczyznami i kobietami.
Kobieta nie była ani tak sprawna, żeby dominować fizycznie, ani na tyle
okrutna (macierzyństwo) żeby zabijać zwierzęta.
Dlatego nastąpił podział:
mężczyźni zaczęli zjamować się wyłącznie rządzeniem, łowiectwem, sportem i
religią. Kobieta zaś wytwarzały; zarówno one jak i ich wytwory były
własnością mężczyzny. Później to się zoraz bardziej komplikuje, kobiety też
zaczynają uczestniczyć w próżniactwie, np nosząc niewygodne rzeczy (wysokie
buty, ciężkie ubrania, bardzo długie włosy), znając maniery na których
poznaniu traciły część życia jak i mozni panowie, itp.itd

JEŚLI WIĘC KTOŚ (OPRÓCZ POŚPIESZNEGO IGNORANTA)
WIEDZIAŁBY COŚ W TEJ MATERII PROSZONY JEST O WSPARCIE
:)
z góry dziękuję za życzliwość

| Tadeusz Gajl
Analiza twórczości wielkich mistrzów to domena zawodowców kończących

studia o kierunku historia sztuki - one dają warsztat krytyczny, kryteria
oceny

Zgoda, jeśli ktoś chce zostać specjalistą wydającym ekspertyzy w kwestii
autentyczności obrazów, zawodowym krytykiem lub badaczem.
Natomiast jeśli ktoś chce na własną rękę dla osobistej satysfakcji
i dla rozwijania własnego talentu studiować zagadnienia kompozycji,
to nie musi poświęcać czasu ani pieniędzy na przyswajanie nudnych programów
akademickich i podlizywanie się przemądrzałym podstarzałym belfrom
o artystycznych kompleksach.

Oczywiście lektury są konieczne, a podana przez kolegę lista zawiera
doskonałe pozycje, które jednak uzupełnił bym o może nieco mniej
profesjonalne, ale za to dające szersze spojrzenie i bardziej przystępnie

John. D. Barrow - Wszechświat a sztuka - postrzeganie oraz zrozumienie
piękna i twórczości artystycznej w świetle nauki.

Andrzej Osęka - Spojrzenie na sztukę

Juliusz Żórawski - O budowie formy architektonicznej

Juan Eduardo Cirlot - Słownik symboli

Cesare Ripa - Ikonologia

Nie wyobrażam sobie, że na własną rękę można dojść do wniosku o
przewadze w baroku kompozycji opartej na kole w przeciwieństwie do
renesansowego trójkąta, ustalenia kluczy kompozycyjnych i ich kolejności,
równowagi po przekątnych i osiach symetrii itp.

Wystarczy nałożyć na reprodukcję kalkę techniczną i zaznaczyc na niej
ważne punkty, kierunki, grupy świateł i cieni itp. Zauważenie wówczas, że
ważne punkty układają się w kształt sześciokąta, w którego przeciwległych
wierzchołkach znajdują się pary - głowa żyjącego człowieka i czaszka,
wyrzeźbiona w kształt jabłka gałka przy oparciu krzesła i żywe jabłko
na talerzu, ręka trzymająca kwiat i ręka trzymająca miecz , nie wymaga
wyższych studiów, ani specjalistycznej wiedzy. Jeśli dokonuje się tych
analiz z głową, biorąc na tapetę nie tylko obrazy z rozmaitych epok,
ale również artystyczne zdjęcia, grafiki, kadry komiksowe lub filmowe,
to można wiele się nauczyć. Sęk w tym żeby nie tylko patrzeć,
ale  w i d z i e ć!

każdy dojdzie do wniosku, że sztuka to naprawdę wielka rzecz i choć nie
starczy życia by ją naprawdę poznać to warto się o to starać.

Tu zgadzam się absolutnie z szanownym interlokutorem.

Pozdrawiam
Piotrekkk

No właśnie, jak w temacie. Dla tych, co chcieli, lecz nie
mogli uczestniczyć...

Długo zastanawiałam się, czy w ogóle pisać.
Mam mieszane uczucia, dotyczące nie samej jazdy tylko atmosfery.
Zaczęlo się zgrzytem ok. 22 godz. Pod zajezdnię przyszło ok. 20
młodych osób w stanie wskazującym... Mówili że to J.K. ich zaprosił.
Zraziło to Remika i Romka (mnie wtedy jeszcze nie było). Powiedzieli
im, że impreza odwołana.
Po paru minutach na zajezdnię wchodzi wojak, a to Olaf i trzeba go
pochwalić, ładnie w min wyglądał!!
Zebrało się 17 osób - liczono na 30 sztuk.
Postanowiono wyjechać jednym wozem N-216 (ściągnięto go poprzedniego
dnia z Niemierzyna). Ruszono po 23 godz. Pierwszym etapem przez most
Długi, był Basen Górniczy. Tam Romek oddał korbę Mietkowi - trzeba to
w kominie zapisać! W drodze do centrum stanęliśmy na środku mostu i
pozwolono mi zrobić zdjęcia. Na Matejki zatrzymał nas wypadek
samochodowy. Zderzyła się osobówka z półciężarówką. Zerwana została
sygnalizacja świetlna, ale strat w ludziach nie było.
Już w wagonie nastąpił podział na dwie grupy. Pijących i nie pijących.
Jeździliśmy tak po mieście do godz. 3. Stanęliśmy na Głębokim, gdzie
został wytaszczony grill, stolik i krzesła. Po rozpaleniu grilla
upieczone zostały: kiełbasa, szaszłyk i kaszanka. Bardzo przydała się
tablica "za tramwaj", przy której jej pomocy rozmuchiwano żar.
Jedzonko smakowało wyśmienicie, ale nie starczyło dla wszystkich i
mimo zaproszeń nie wszyscy zdecydowali się podejść do grilla.
Imprezę zakończono po godz. 4.30, jak słońce zaczęło już wychodzić. Po
drodze ludzie zaczęłi się rozjeżdżać do domów. Remik spieszył się na
uczelnię, na innych czekały żony. Nie wszyscy chcieli rozstać się z
wozem i te kilka osób odprowadziło wóz na macierzystą zajezdnię.
Nawet wtedy nastroje były minorowe i postanowiono przeprowadzić z
kolegą poważną rozmowę w najbliższym czasie.
Moim zdaniem impreza była w kratkę.

Rozczarowana Ela

Tomek Jankowski: [ ...................................... ] <<< Tu nastapila
konsternacja. Uzupelnijcie prosze.

Może wyjaśnię czemu akurat On. Mimo, że nie zawsze, a nawet nieczęsto

trafia do mnie nazwijmy to estetyka jego prac, to jestem pod dużym
wrażeniem tego, że jego prace są przemyślane, tworzą całość.
To nie jest częste zjawisko w czasach przypadkowych kresek
dorabiania teorii do byle buttona.

Jak rozumiem pytałeś o tzw "polską scenę. Dla mnie Tomek jest postacią
w pewnym sensie unikatową. I nie chodzi mi tylko o jego prace.
Miałem przyjemność (mailowo) podyskutować z Tomkiem. Lubię ludzi, którzy

wiedzą co robią. Wiedzą o co im chodzi. Tomek wie, i nawet gdy nie pasuje

mi to czy tamto, szanuję go za to, że bez odrobiny zadęcia i z uśmiechem

potrafi opisać to co robi. Tak, że czuję iż wie o czym mówi, że to nie
przypadek.

Albo inaczej, mam taką wpojoną podczas studiów na architekturze zasadę.
Nawet najlepszy projekt należało obronić, umieć umotywować czemu tak a
nie inaczej. Bywało, że wszyscy wiedzieli, że ten właśnie projekt urywa
dupę a autor i tak nie zaliczał przedmiotu. Bo nie umiał go obronić.
W przypadku wypowiedzi Tomka uważam, że w pełni kontroluje to co robi.
I to właśnie cenię. Aha, i dystans do samego siebie. To też dla mnie
ważne.

A gusta? Stylistyki? Estetyki? Kolorystyki? Widzisz, przychodzi mi do
głowy kolejne "architektoniczne" skojarzenie. Projektowanie czegokolwiek
wymaga ogromnej wiedzy, nawet najładniejszy i najbardziej oryginalny
dom ma służyć jego mieszkańcom. A tzw sztuka zaczyna się tam gdzie
kończy się rzemiosło. Rzemiosło w pozytywnym tego słowa znaczeniu.
Gdy nie myslisz już "jak to zrobię" a "co zrobię", gdy technika
przestaje być ważna i osiągasz pewien nazwijmy to pułap.
Celowo użyłem określenia "tak zwana sztuka". Bo szeroko pojęty
webdesign jest dla mnie bardziej sztuka użytkową. Z całym
bagażem zobowiązań technologicznych (know-how) z tego wynikających.
Podwaliny należy mieć i to nie ulega dyskusji. Projektowanie
np krzesła bez znajomości ergonomii sprowadza się do strugania
w drewnie czy innym materiale i twierdzeniu, że na "tym czymś" to
i nawet czasem usiąść można. A przecież dupa nie szklanka - nawet na
krawężniku można siedzieć. Podobnie jest z każdym innym obszarem
projektowania. A w "świecie webdesignu" zbyt często zwykły brak
elementarnej wiedzy ukrywany jest pod płaszczykiem pseudooryginalności.
Olewanie i pomijanie bogatych zreszta źródeł wiedzy wynikające chyba
tylko z lenistwa określane jest szumnie szukaniem nowych dróg.
A czasem netartem. Ja to określam (negatywnie) "dzieci trzydemaksa
spłodzone w fotoszopie" ;) W ich pojęciu design zaczął się
wraz z wersją 4-5 fotoszopa. Mówiąc szczerze to mnie trochę bawi.

Dla mnie osobiście najistotniejsza jest autoświadomość tego co
się robi. Sam popełniam wiele błędów. Czasem w pełni świadomie.
Czasem nie. Zawsze jednak staram się wiedzieć o co biega.

Mam nadzieję, że ta ciągnąca się jak guma chlebowa wypowiedź coś
Ci wyjaśnia:)

pzdr

Piotr

Co mi się podoba w Temat: Kurczac sie:
prawie wszystko, zwłaszcza:

| Ten sam czas systematycznie
| zwiekszajacy rozmiar buta
| i zmniejszajacy sciany sklepiku z pudlami,
| czekajacymi na ludzi starszych
| o jeden numer kurczacego sie zycia;
| przygina galezie znanego kasztanowca.

to jest bardziej sugestywne niż sekundnik mojego zegarka, który krąży po
tarczy jakby chciał pobić rekord (mojego niewyspania :) dlatego cytuję
całość

| Coraz latwiej z niego zrywac
| kolczaste centrum wszechswiata
| bedace kiedys pierwsze w kolejce po niebie.

gdybym ja umiał tak pieknie wyrazic to, co czuje, zarabiał bym na życie
pisaniem wierszy a nie pracą w szkole...

ogólnie to jest cudne (nie umiem inaczej pisać o wierszach, odbieram je po
prostu emocjonalnie)...

Co mi się nie podoba:
Znając okruchy historii Twojego życia odbieram ten wiersz inaczej niż
gdybym
Cię nie znał... Jest dla mnie jakiś nostalgiczny w odbiorze, czytając czuje
się Twoją tesknotę za "starymi czasami", gdzieś krąży widmo osoby która
odeszła w dzieciństwie

| A ty bedac od domu dwa kroki
| szlakiem idac potrzaskanych kasztanow
| latwo mogles w niebycie zabladzic,
czy to żal za czasami, gdy łatwo można się było "schować" przed życiem?

Raczej okreslenie zjawiska chyba nie tylko towarzyszacego dziecku (ale
dzieciom glownie) kiedy wszystko jest znacznie wieksze niz rzeczywiscie. I
tak dla dziecka "zgubienie sie" o dwa kroki od domu nie jest nowina. Wiem z
doswiadczenia jak wtedy wyglada ulica: Drzewa staja jak straznicy przy
drodze prowadzacej ku wielkiemu znakowi zapytania. Domy - te stare kamienice
siegaja prawie nieba i jak tu znalezsc wlasny ukochany kat. Wiem tez, ze
dorosli potrwfia czuc tez podobnie (choc moze brak im tych emocji, bo zawsze
moga spytac o droge - nie blokuje ich tak jak dzieci oderwanie od
rzeczywistego swiata) w obcym miescie. Wiele razy tak czulam sie tutaj.
Zwlaszacza, ze nie miewalam przewodnika i cale miasto poznawalam na "zywca"
sama. Dodam jeszcze, ze po moich dzieciecych zagubieniach mam lek przed
zgubieniem sie.

| i zmniejszajacy sciany sklepiku z pudlami,
| czekajacymi na ludzi starszych
| o jeden numer kurczacego sie zycia;
sam wiersz jest spokojniutki, ale powyższy fragment uderza, po prostu
uderza, nie umiem inaczej tego powiedzieć...

Tak jest trzasnieciem o podloge, uderzeniem w sciane, bo od tej strofy
wszystko sie zmienia - maleje. Nie tylko przedmioty maleja (drzewa, sklepy,
ludzie), ale tez zjawiska (poniewaz tyle czlowiek w zyciu poznaje, dotyka,
bada i nic juz prawie nie zostaje do wywolania zachwytu, ktory otwiera nam
buzie jak dziecku zauroczonemu pierwsza choinka na swieta). Znam taki
sklepik. Chdzilismy tam z mama kupowac buty. Zawsze wydawal mi sie ogromny.
Miescilo sie w nim tyle ludzi i wiele pudel z butami, krzesla, dwoch
sprzedawcow...no i my w trojke (ja i rodzenstwo) z mama (to przeciez wiecej
niz caly wszechswiat). Odwiedzalismy ten sklep kiedy o "jeden numer" kurczyl
sie moj zadziwiajacy swiat. Tam w tym sklepie ekspedientki czekaly na takich
jak ja - starszych o jeden numer. Powoli sklepik kurczyl sie i zaczal
wydawac sie ciasny, ludzie kupujacy w nim gniezdzili sie w jego scianach,
zeby przymierzyc buty...

Wybacz jeśli coś źle zrozumiałem lub zinterpretowałem, ale:
- nie jestem krytykiem (na moje szczęście hyhyhyhy)
- mylić się jest rzeczą ludzką...

Pamietaj: nic nigdy sie nie pomyliles. Wiersz to tylko kilka moich odczuc,
przemyslen, ktore jakos staram sie przekazac, ale nie po to zebys odgadl
moje uczucia, moje mysli, tylko zeby twoje wspomnienia, marzenia uwolnily
twoje wlasne obrazy. Na ile one sa pieknie i cudowne na tyle moja sztuka sie
udala.

DoMiNo po 3 pivach &-)

... toż to odcisków na Lu... eee... dupie mozna sie nabawić.

rotfl
rotfl
rotfl
a wiesz? ja to się w zeszłym roku nabawiłam odcisków dosłownie WSZĘDZIE (na
mózgu zwłaszcza!)
pomyśl... pracowałam na tzw. (idiotycznie zresztą) Lupa Festiwal i stałam
jako obsługa, siedziałam, leżałam, dogorywałam... dopiszcie co chcecie
i to wchodzą w to wszystkie przedstawienia, sesje, spotkania z autorami (np.
Yasminą Rezą), twórcami itp., itd.
nie dodam, że obsługa musi być zawsze w theater godzinę przed wydarzeniem,
co na Mistrza (dwa wieczory na raz) i spotkanie z twórcami zaraz po daje
jakieś 14-15 fuckin' godzin... i kto jak kto... ale ja? anarchista urodzony?
ja tak cierpiałam dla teatru Starego z dotacją ministerialną! Hańba!

Ja tam raz
co prawda e...lekcyjnie (niech tak zostanie) Prezydentki widziałem, ale
to krótkie było. Dziś, jak na Lupe, sredni metraż. Powinienem sie pewnie
cieszyć, że to nie dwa wieczory w jeden wieczór. W kazdym razie
fizycznie po Stosunkach Klary czuję jakbym sam odbył... ech... te
krzesła w TR...

odbył, powiadasz?
hmm
ciesz się, że nie są to... krzesełka lorda Blotto!
;-)

Ale trzeba przyznać, że całosc sie jakoś klei. Klara? Na kolana padam.

amen

Siostra Klary (etatowa siosta, kuzynka, itp. - niepotrzebne skreslić - w
TR) rozbraja swoim chosem.

Konieczna w ogóle jest świetną aktorką. Widziałeś Festen?

Poniedziałek? Nie wyszedł sie kłaniać, tyle
zapamiętałem.

a szkoda
no chyba, że nie poszło
bo jak ja to widziałam jakiś rok temu, to dobry był... tyle że on musi tam
mieć włosy!!! gdy ja to widziałam miał włosy i to takie całkiem całkiem
(wcale nie-śladowe), co powoduje, że najpierw Klara spotyka takiego
ułożonego lekarza-pseudoamancika z serialu, a potem wyłażą z niego wszystkie
brudy - i to jest świetne
ale np. na Dialogu Poniedziałek grał to na łyso (z racji Dybuka), co dla
mnie jest absurdem... no bo skoro idzie się do szpitala i spotyka łysego
typa w kitlu, i to jeszcze z mordą Poniedziałka... to zbokiem wieje na
kilometr! I nie jest to już lekarz, tylko patolog!!!

A w przerwie z fułaje przez kotarkę dostałem sie do resztek knajpy, co
to obok była, ciemno, pare starych mebli, pusto i ja. Po co sie szlajać
po magazynach, opuszczonych halach itp. skoro prawdziwy teren warszawka
jest za kotarką?

rotfl
dobre :-)

a tak na pocieszenie jeszcze...
ja pierwszy akt Klary obejrzałam klęcząc przed całą widownią
aż się dobrze ubrane 50tki z pierwszego rzędu dziwiły, że tak się poświęcam
dla sztuki... i to ja... z gębą kontestatora ;-P
ale powiedziałam krótko (żeby za ostro nie tłumaczyć), że to nie z racji
bałwochwalstwa dla Lupy żywionego, tylko że to mój zawód... i umilkły
powiedzieć dobrze odżywionej klasie średniej, że się robi w teatrze to chyba
tak, jakby powiedzieć coś w stylu: "Normalnie stoję w Sheratonie, ale czasem
można mnie też wziąć z ulicy; niedrogo" takie przynajmniej miały miny owe
przeurocze kobietki (chwalę je zresztą pod niebiosa, bo jedna ze
zbulwersowanych wyszła w przerwie i miałam miejsce w pierwszym rzędzie)
;-P

pozdr

ishbel